مؤيد آن است . در الكامل نيز ( ج 3 ، ص 334 ) نام دو معترض به امام على ع : زرعة بن برج طايى و حرقوص ابن زهير سعدى است . ص 662 ، س 7 : در خبر چاره انديشى معاويه براى كشتن مالك اشتر ، در منابع اشتراك مضمون است ، اما نام آن مهتر كه دوست معاويه بود و اشتر را به زهر كشت مبهم است . متن ما مىگويد : جبلة بن جامع ، در متن تاريخ طبرى ( ج 6 ، ص 3393 ) « جايستار » آمده است با نسخه بدلهايى دور از نام گزيدهء متن ما . در ترجمهء تاريخ يعقوبى ( ج 2 ، ص 100 ) نام آن مرد سفيد مانده است و به نقل از تاريخ ابو الفدا « خانسار » آمده . در الكامل ( ج 3 ، ص 353 ) ، نام مهتر قلزم نيامده است ، و نيز در العبر ، تاريخ ابن خلدون ( ج 1 ، ص 632 ) ، در روضة الصفا هم ( ج 2 ، ص 887 ) نام آن ملعون ، قاتل مالك نيامده است . ص 663 ، س 14 : در متن ما سخن از آن است كه جارية بن قدامه ، عبد الله حضرمى را هزيمت مىكند ، و او به سراى جبله پناه مىگيرد . اما در متن تاريخ طبرى ( ج 6 ، ص 3417 ) آمده است كه جاريه ، عبد الله حضرمى را در خانهء سنبيل ( دار سنبيل ) محاصره مىكند و سرانجام آتش به خانه در مىافگند و آنان را هلاك مىكند . در الكامل نيز ( ج 3 ، ص 361 ) همانند تاريخ طبرى آمده است : « فانهزم ابن الحضرمى فتحصّن بقصر سنبيل . . . و احرق جارية القصر به من فيه ، فهلك ابن الحضرمى و سبعون رجلا معه ، و عاد زياد الى القصر » . ص 670 ، س : « اخوك الَّذى . . . » اين دو بيت كه در متن ما به امام على ع منسوب گشته ، با اختلافاتى در شرح ديوان امير المؤمنين ، در حاشيهء شرح نهج البلاغهء لاهيجى ( چاپ تهران ، ص 319 ) آمده است . ص 671 ، س 5 : نام مبارك بن عبد الله ، هم پيمان ابن ملجم ، كه در متن ما به اجماع نسخه هاى خطى آمده است ، در متن تاريخ طبرى ( ج 6 ، ص 3456 ) ، برك بن عبد الله آمده است . گفتنى است كه نسخه بدل در تاريخ طبرى « مبارك » آمده . در الكامل آمده است ( ج 3 ، صص 89 - 388 ) : « . . . و البرك بن عبد الله التميمى الصريمى ، و قيل اسم البرك الحجّاج . . . » .